Wydajny kodek i doskonałe źródło
AIFF zawiera pełny, nieskompresowany sygnał, więc to najlepszy możliwy punkt wyjścia do AAC. Konwersja AIFF na AAC daje kodowanie pierwszej generacji, bez odziedziczonych artefaktów. AAC to kodek używany w Apple Music, YouTube i większości platform streamingowych, a przy 256 kbps bardzo niewielu słuchaczy odróżni go od AIFF. Surowy plik .aac przydaje się zwykle wtedy, gdy koder streamingowy lub aplikacja wymaga wejścia ADTS, odtwarzacz sprzętowy obsługuje AAC albo programista potrzebuje samych ramek AAC.
Bitrate i rozmiar
| Bitrate | Rozmiar na minutę | Brzmienie |
|---|---|---|
| 64 kbps | 0,48 MB | dobre dla mowy, ubogie dla muzyki |
| 128 kbps | 0,96 MB | dobre dla większości muzyki |
| 192 kbps | 1,44 MB | bardzo dobre |
| 256 kbps | 1,92 MB | prawie nieodróżnialne od oryginału, standard Apple Music |
Minuta 16-bitowego AIFF przy 44,1 kHz zajmuje około 10,6 MB, a 24-bitowego przy 48 kHz około 17,3 MB, więc nawet AAC 256 kbps pozwala zaoszczędzić około 80–90 procent miejsca.
Surowy AAC a M4A
Ta strona tworzy surowe strumienie AAC. Nie mają one kontenera, a więc nie zawierają tagów ani okładek, a w niektórych odtwarzaczach przewijanie jest tylko przybliżone. Do muzyki, której chcesz słuchać lub dodać do biblioteki Apple Music, praktyczniejszy jest ten sam kodek w kontenerze M4A – skorzystaj wtedy z narzędzia AIFF na M4A. Surowy AAC wybierz wtedy, gdy wymaga go konkretne narzędzie.
Wskazówki dla producentów na Maca
- Eksportuj miks z zapasem około 1 dB. Kodowanie stratne może tworzyć niewielkie szczyty powyżej 0 dB, które powodują przesterowanie podczas odtwarzania. Bezpieczny poziom szczytów ustawisz w narzędziu normalizacji.
- Pliki AIFF 24-bitowe i o wysokiej częstotliwości próbkowania są obsługiwane automatycznie, ale AAC działa najlepiej przy 44,1 lub 48 kHz.
- Zachowaj AIFF jako master i twórz z niego nowe pliki AAC, kiedy tylko będzie trzeba.
Jeśli zależy Ci na maksymalnej zgodności, a nie na wydajności, bezpieczniejszym wyborem jest AIFF na MP3.