โคเดกที่อยู่เบื้องหลังเสียงเรียกเข้า
เสียงเรียกเข้า M4R ทุกไฟล์มีเสียงแบบ AAC อยู่แล้ว สิ่งที่ต่างกันระหว่างไฟล์ M4R กับไฟล์ .aac แบบดิบคือรูปแบบการจัดเก็บ M4R ห่อหุ้มเสียงไว้ในคอนเทนเนอร์ MPEG-4 ที่มีดัชนี แท็ก และบางครั้งมีภาพปกด้วย ส่วนไฟล์ AAC แบบดิบเป็นเพียงสตรีมของเฟรมเสียงที่มีส่วนหัวขนาดเล็ก (เรียกว่า ADTS) และไม่มีคอนเทนเนอร์
เมื่อไหร่ที่ต้องใช้ AAC แบบดิบ
- เครื่องเสียงรถยนต์ กล่องรับสัญญาณ และเครื่องเล่นพกพาบางรุ่นรองรับ .aac แต่ไม่รองรับ .m4a หรือ .m4r
- เครื่องมือสำหรับการกระจายเสียง สตรีมมิง และ VoIP บางตัวรับเฉพาะสตรีม AAC
- โปรแกรมที่ใช้ต่อหรือวนเสียงสั้น ๆ บางโปรแกรมทำงานกับไฟล์ .aac ได้ง่ายกว่า
- ระบบอินเตอร์คอม สัญญาณเตือน และกริ่งประตูบางระบบใช้ไฟล์เสียง AAC เป็นเสียงแจ้งเตือน
หากไม่เข้าข่ายข้อใดเลยและแค่ต้องการไฟล์เสียงทั่วไป แปลง M4R เป็น M4A หรือ แปลง M4R เป็น MP3 จะสะดวกกว่า เพราะเก็บแท็กไว้ได้และเปิดได้เกือบทุกอุปกรณ์
การตั้งค่าและคุณภาพเสียง
ตัวแปลงจะถอดรหัส AAC ในเสียงเรียกเข้า แล้วเข้ารหัสเป็นสตรีม AAC ใหม่ ทำให้คุณปรับบิตเรต อัตราสุ่มตัวอย่าง หรือจำนวนแชนเนลได้ โดยแลกกับคุณภาพที่ลดลงเพียงเล็กน้อยจากการเข้ารหัสซ้ำ ควรตั้งบิตเรตให้เท่ากับหรือสูงกว่าต้นฉบับ ซึ่งโดยปกติคือ 192 หรือ 256 kbps ส่วนเสียงที่จะเล่นผ่านลำโพงเล็ก ๆ ใช้ 128 kbps แบบโมโนก็เพียงพอ และไฟล์จะเล็กลงครึ่งหนึ่ง
เสียงเรียกเข้ายาว 30 วินาทีที่ 192 kbps มีขนาดประมาณ 0.7 MB AAC แบบดิบไม่มีช่องสำหรับชื่อเพลงหรือศิลปิน จึงควรตั้งชื่อไฟล์ให้สื่อความหมายชัดเจน
หมายเหตุเรื่องความยาว
ไฟล์ AAC แบบดิบไม่มีดัชนี เครื่องเล่นบางตัวจึงอาจแสดงความยาวไม่ถูกต้อง หรือเลื่อนไปยังตำแหน่งที่ต้องการในไฟล์ไม่ได้ แต่สำหรับเสียงเรียกเข้าที่ยาวไม่เกิน 40 วินาที มักไม่ค่อยมีปัญหา หากต้องการรวมเสียงหลายไฟล์เป็นคลิปที่ยาวขึ้น ให้รวมก่อนด้วย รวมไฟล์เสียง แล้วค่อยแปลงผลลัพธ์
เสียงเรียกเข้าเก่าจาก iTunes Store อาจมีการป้องกันการคัดลอกจึงแปลงไม่ได้ ส่วนเสียงเรียกเข้าที่สร้างด้วย GarageBand แอปทำเสียงเรียกเข้า หรือ โปรแกรมสร้างเสียงเรียกเข้า iPhone ใช้งานได้ตามปกติ