Wanneer WMA de oplossing is
Opus is een van de nieuwste audiocodecs, terwijl WMA uit een eerdere generatie komt. Je zet Opus om naar WMA als je met oudere Windows-software moet werken: Windows Media Player op Windows 7, oude versies van PowerPoint en Movie Maker, school- of kantoorcomputers met afgesloten software, of een draagbare speler of autoradio die alleen WMA en MP3 afspeelt. In die omgevingen is een .opus-bestand simpelweg onbekend.
Ondersteunt je apparaat of programma ook MP3? Kies dan liever Opus naar MP3. MP3 wordt door meer software begrepen en is net zo makkelijk te maken.
Bitrate en samplefrequentie
De converter maakt standaard WMA (versie 2), die oude spelers begrijpen. Dat formaat is minder efficiënt dan Opus, vooral bij spraak, dus de bitrate moet hoger zijn dan die van het bronbestand:
- Spraakberichten en colleges: 64 kbps mono, ongeveer 0,5 MB per minuut.
- Muziek: 128–192 kbps stereo, ongeveer 1–1,4 MB per minuut.
Gedecodeerde Opus-audio is altijd 48 kHz. Veel oudere WMA-spelers, vooral draagbare, zijn gebouwd rond 44,1 kHz. Kies dus 44,1 kHz voor hardware. Voor Windows-software is 48 kHz prima.
Het bestand gebruiken in een presentatie
Een veelvoorkomend geval is een spraakbericht of kort geluidje toevoegen aan een oud PowerPoint-bestand op een Windows-computer. Oudere versies konden beter met WMA overweg dan met de meeste andere formaten. Houd de clip kort en knip hem vooraf bij met Knippen, zodat de presentatie klein blijft. Nieuwere versies van PowerPoint geven de voorkeur aan M4A, dat je maakt met Opus naar M4A.
Wat je van de kwaliteit mag verwachten
Bij de conversie wordt de Opus-stream gedecodeerd en opnieuw gecodeerd. Het resultaat kan dus niet beter zijn dan het origineel en wordt iets groter. Bij een spraakbericht is het verschil in geluid op 64 kbps te verwaarlozen. Basistags zoals titel en artiest worden, voor zover aanwezig, overgenomen in het WMA-bestand.