Lossless, maar geen betere bron
FLAC is een lossless formaat: het slaat audio exact op, net als WAV, maar in een kleiner bestand. Als je OGG naar FLAC converteert, wordt het gedecodeerde Vorbis- of Opus-signaal perfect bewaard, zonder dat er nog meer wordt weggelaten. De FLAC is echter een lossless kopie van een lossy bestand. Het kan nooit beter klinken dan de OGG waarvan het afkomstig is, en een FLAC die zo is gemaakt, is niet hetzelfde als een FLAC die van een cd is geript.
Goede redenen om het toch te doen
- Je wilt de audio meerdere keren bewerken en niet bij elke opslag nieuwe compressieverliezen oplopen.
- Je speler, sampler of archiefsysteem accepteert wel FLAC maar geen OGG.
- Je wilt alle bestanden in een project in één lossless formaat hebben, zodat latere conversies vanaf dezelfde basis starten.
Wil je alleen luisteren? Houd dan de OGG. Die is kleiner en klinkt hetzelfde.
Bestandsgrootte en instellingen
Een OGG Vorbis-bestand van 160 kbps neemt ongeveer 1,2 MB per minuut in beslag. De FLAC-versie heeft meestal 5–7 MB per minuut nodig, omdat FLAC elke sample van het gedecodeerde signaal moet bewaren, inclusief de kleine artefacten van de lossy codec. Kies 16-bit voor normaal gebruik; 24-bit is alleen zinvol als je de audio zwaar gaat bewerken. Behoud de samplefrequentie: 44,1 kHz voor de meeste Vorbis-bestanden, 48 kHz voor Opus-content.
Tags blijven goed behouden
OGG en FLAC gebruiken allebei Vorbis-comments voor metadata, dus titels, artiesten, albumnamen, tracknummers en datums worden netjes overgenomen. Dat maakt FLAC een prima keuze als je je bibliotheek op tags sorteert.
Controleer de bron
Weet je niet zeker of een FLAC-bestand in je verzameling een echte lossless rip is of een geconverteerde OGG? Open het dan in de spectrumanalyzer. Lossy bronnen vertonen vaak een scherpe afkapping boven 16–19 kHz. Wil je juist de andere kant op en een kleine kopie voor je telefoon maken, gebruik dan FLAC naar MP3 of FLAC naar OGG.